In deze week kies ik een eigen situatie en werk ik deze uit met het reflectiemodel. Daarna maak ik een concreet actieplan en reflecteer ik op het proces.
Tijdens een schoolproject moesten we als groep een applicatie bouwen. Aan het begin verdeelden we de rollen, zoals: leider/coördinator, programmeur(s), tester en documentatie. Ik besloot bewust om niet de leiding te nemen, omdat ik die verantwoordelijkheid spannend vond. Daardoor nam ik een veiligere rol aan en wachtte ik vaker af in plaats van initiatief te nemen.
Ik dacht dat leiding nemen zou betekenen dat alles van mij afhing en dat ik fouten zou maken die anderen zouden merken. Ik voelde druk en onzekerheid, en ik was bang dat ik niet goed genoeg zou zijn om beslissingen te maken of het team te sturen. Ook merkte ik dat mijn achtergrond en hoe ik ben opgegroeid soms invloed heeft op mijn keuze om voorzichtig te blijven in plaats van vooraan te staan.
Ik koos ervoor om geen leider te zijn en nam minder initiatief. Ik liet anderen vaak de planning en beslissingen maken. In het programmeren deed ik wel mee, maar ik had actiever kunnen zijn door vaker taken op te pakken, voorstellen te doen en te vragen om uitdagendere onderdelen.
Voor mezelf betekende dit dat ik minder uit mijn comfortzone ging. Daardoor bouwde ik minder ervaring op in initiatief nemen én in programmeren, terwijl ik juist wilde groeien. Voor de groep betekende het dat andere teamleden meer verantwoordelijkheid droegen. Ik bleef betrokken, maar ik droeg minder richting en minder zichtbare input bij dan ik eigenlijk kon.
Volgende keer wil ik wél initiatief nemen, ook als ik het spannend vind. Ik hoef niet meteen de volledige leider te zijn, maar ik kan starten met kleine vormen van leiderschap: een taak verdelen, een voorstel doen voor de planning, of een belangrijk onderdeel van de code ownership nemen. Zo bouw ik stap voor stap vertrouwen op en vergroot ik mijn programmeerervaring.
Meer initiatief nemen in projecten en actief mijn programmeerervaring opbouwen, ook wanneer het spannend voelt.
1) Binnen de eerste 15 minuten van de projectstart stel ik één duidelijke planning- of taakverdeling-voorstel voor.
2) Ik claim minimaal 1 uitdagend programmeeronderdeel (bv. login, database, API, core feature).
3) Elke meeting zeg ik minimaal 2 keer iets actief: een idee, een vraag of een oplossing.
4) Als ik twijfel, stel ik een vraag in plaats van stil te blijven ("Kunnen we dit zo aanpakken?").
• Ik schrijf vooraf kort op wat ik wil bijdragen (2 punten)
• Ik vraag één groepslid om mij te betrekken als ik stil word
• Ik gebruik een checklist: planning – taak – voortgang – problemen
• Ik houd een korte log bij van wat ik heb gecodeerd (zodat ik mijn groei zie)
Het is geslaagd als:
• ik minimaal 1 keer per project een initiatiefrol pak (planning/taakverdeling/beslissing)
• ik een moeilijker programmeeronderdeel afrond
• ik minder uitstel voel en meer betrokkenheid ervaar
• ik achteraf kan opschrijven wat ik geleerd heb (minimaal 3 leerpunten)
Door dit uit te werken merkte ik dat mijn keuze om geen leider te zijn niet alleen te maken had met "geen zin", maar vooral met onzekerheid en verantwoordelijkheid spannend vinden. Het reflectiemodel maakt duidelijk hoe mijn gedachten ("ik ga fouten maken"), mijn gevoel (druk/angst) en mijn gedrag (afwachten) samenhangen.
Ik zie nu dat groei juist komt door actie. Als ik vaker kleine stappen neem (een voorstel doen, een taak claimen, een beslissing helpen maken), dan bouw ik niet alleen meer zelfvertrouwen op, maar ook meer programmeerervaring. Dit actieplan helpt mij om het meetbaar te maken, zodat ik mezelf kan controleren en verbeteren per project.